Χωρίς φόβο και πάθος - Γράφει ο Κυτίνος Ευάγγελος

Χωρίς φόβο και πάθος - Γράφει ο Κυτίνος Ευάγγελος
Άρθρα, 04 Φεβρουαρίου 2019 | 10:20
Αρκετές φορές μετανιώσαμε τα τελευταία χρόνια με τις επιλογές μας στην κάλπη…
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ


Εισαγωγή
Η πολιτισμένη ανθρωπότητα γνώρισε πολλά πολιτεύματα. Αν καθίσουμε για μια στιγμή να σκεφτούμε, θα έρθουν στο νου μας πολλά καθεστώτα και  είδη διακυβέρνησης.

Από τη Βασιλεία των ηρωικών χρόνων (βασιλιάς των Μυκηνών, της Θήβας, της Αθήνας, της Σπάρτης, κλπ), την κληρονομική στρατηγία, την ολιγαρχία, την αριστοκρατία, τις δυναστείες, τις αυτοκρατορίες, κλπ φτάσαμε στην οχλοκρατία, στην αναρχία, σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπως φασισμός, ναζισμός, στρατιωτικές δικτατορίες κ.α.

Γνωρίσαμε «τρόπους διακυβέρνησης»  από την απολυταρχία και φεουδαρχία, μέχρι τυραννίδα, πριγκιπάτο, δεσποτάτο, δουκάτο, χαλιφάτο, σουλτανάτο, ισλαμικό κράτος, συνταγματική μοναρχία, κοινοβουλευτική δημοκρατία, κλπ.

Φυσικά ο πρώτος που ασχολήθηκε θεωρητικά με το θέμα της διακυβέρνησης των λαών και των κρατών είναι ο Αριστοτέλης. Πολιτικά, Ηθικά, Φυσικά και πολλά ακόμη βιβλία που έγραψε, δείχνουν ένα πρωτοποριακό πνεύμα.

Σήμερα έχουμε φτάσει στο εξής σημείο: Κάνουμε εκλογές σε τακτά χρονικά διαστήματα και εκλέγουμε βουλευτές, περιφερειάρχες, δημάρχους, κλπ.

Στις εκλογές ψηφίζουν άντρες και γυναίκες άνω των 17 ετών, με μυστική ψηφοφορία, δηλ. πίσω από ένα παραβάν.

Τα περίεργα
Στο εκλογικό μας σύστημα που αρχικά φαίνεται δημοκρατικό, υπάρχουν κάποια σημεία που πρέπει να φωτίσουμε.

Όλοι δικαιούνται μια ψήφο…

Και ο νέος των 17 ετών (που μέχρι σήμερα ζει με το χαρτζιλίκι τω γονιών, άρα ΔΕΝ ξέρει πως βγαίνει το μεροκάματο), και ο 50-άρης εργαζόμενος (με τη γυναίκα και τα 3 παιδιά που πρέπει να σπουδάσουν, άρα τα έξοδα «τρέχουν») και ο υπέργηρος/ρη των 95 χρονών που δεν θυμάται τίποτε, αλλά κάποιοι του βάζουν ένα ψηφοδέλτιο στο χέρι και του λένε «αυτό θα ρίξεις…»

Για να κάνεις κάποια απλά πράγματα, π.χ. να οδηγήσεις αυτοκίνητο, μηχανάκι κλπ, περνάς από κάποια τεστ ικανοτήτων, γνώσεων, δεξιότητας, κλπ.

Για να επιλέξεις τον πρωθυπουργό της χώρας ΔΕΝ χρειάζεται καμιά ικανότητα ή δεξιότητα. Γι αυτό ψηφίζουν όλοι.

Τέλος για κάποια επαγγέλματα σε εξετάζουν γιατροί, ψυχίατροι, κλπ για να διαπιστωθεί ότι «έχεις σώας τα φρένας».

Για τις εκλογές δεν χρειάζεται καμιά εξέταση.

Ούτε για αυτούς που εκλέγουν, ούτε για αυτούς που εκλέγονται…

Γι αυτό κάποια αποτελέσματα είναι τόσο «τρελά» !!!

Πόλεις και πόλεις…
Σε λίγους μήνες θα ψηφίσουμε για δημάρχους της Ελλάδας.

Επειδή πίσω από τη λέξη «δήμαρχος» υπάρχει διαφορετικό «βάθος», ας δούμε μερικές πόλεις του κόσμου. Σε παρένθεση είναι ο πληθυσμός τους σε εκατομμύρια: Νέα Υόρκη (21,5) – Μανίλα (21,8) – Καράτσι (22,1) – Νέο Δελχί (23,5) – Μεξικό Σίτι (23,7) – Σεούλ (25,6) – Σαγκάη (25,8) – Τζακάρτα (25,9) – Καντόνα (26,3) – Τόκιο (34,6).

Ας δούμε και μερικές πόλεις της Ελλάδας σε πληθυσμό: Αθήνα 3.200.000 – Θεσσαλονίκη 800.000 – Πάτρα 168.000 – Ηράκλειο 167.000 – Γιάννενα 66.000 – Χαλκίδα 60.000 – Πρέβεζα 19.000 – Ραφήνα 12.000 – Λουτράκι 11.500, κλπ.

Επομένως άλλο πρόβλημα έχει, π.χ. με τα απορρίμματα, ο δήμαρχος του Τόκιο και άλλο της Ραφήνας… Και επειδή ήμουν εκεί πρόσφατα και ενημερώθηκα, σκεφτείτε ότι ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης «υπηρετεί» 20 εκατομμύρια ανθρώπους (μαζί με τα προάστια). Έχει τεράστιο αριθμό από νοσοκομειακά, από απορριμματοφόρα, από ασθενοφόρα, από πυροσβεστικά, από αστυνομικά, κλπ, κλπ.

Βαθμολογία
Στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς όλοι οι μαθητές είναι ίδιοι. Δεν έχουν πάρει ακόμη βαθμούς…

Στο τέλος όμως οι καθηγητές τους έχουν βαθμολογήσεις και τους έχουν κατατάξει σε μέτριους, καλούς, άριστους, κλπ.

Το ίδιο συμβαίνει και με όλους τους πολιτικούς και στην περίπτωσή μας με τους δημάρχους…

Η τοπική κοινωνία έχει βγάλει τα συμπεράσματά της, αφού έχει δει τα έργα τους ή την έλλειψη έργων!!!

Έτσι τους δημάρχους Τρικάλων, Πάτρας, Καλαμαριάς κλπ τους έχει βάλει άριστους βαθμούς, ενώ για κάποιους άλλους έχει σχηματίσει αρνητική εικόνα.

Βλέπετε σήμερα με την κοινωνία της πληροφόρησης έχουμε άμεση γνώση του τι συμβαίνει γύρω μας…

Παλιά ένας δήμαρχος μπορούσε να πει: «Σας έφτιαξα ένα δρόμο και μια γέφυρα… Τι άλλο θέλετε. Ψηφίστε με να σας κάνω κι άλλα».

Τώρα όμως οι πολίτες βλέπουν και  ξέρουν αν ο δρόμος χρηματοδοτήθηκε  από την Περιφέρεια, αν η γέφυρα ή η ζεύξη έγινε από την κυβέρνηση, αν οι εθνικές οδοί έγιναν από το υπουργείο μεταφορών…

Οι δυο θητείες…
Στον πολιτικό μας πολιτισμό έχει σχεδόν επιβληθεί η θεωρία που συνοπτικά λέγεται «δυο θητείες».

Σε άλλες χώρες είναι δεσμευτικό ότι μετά τις «δυο θητείες» πάς στο σπίτι σου, όπως ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, της Ρωσίας, κλπ.

Αλλού που ΔΕΝ προβλέπεται από τους νόμους, ο ίδιος ο λαός έχει κρίνει ότι μέσα σε «δυο θητείες» αν μεν είσαι άξιος, έχεις προσφέρει σημαντικό έργο, ή έχεις ολοκληρώσει τον κύκλο σου, ενώ αν δεν είσαι ικανός και δραστήριος πρέπει να πας σπίτι σου γιατί «και οι άλλοι έχουν δικαίωμα».

ΔΕΝ μιλάω προσωπικά, ούτε αναφέρομαι σε κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο. Το ανθρώπινο συναίσθημα είναι αν κάποιος γίνει δήμαρχος, δηλ. πρώτος στην πόλη του, αυτό να του αρέσει… Και να θέλει να μείνει για όλη του τη ζωή…

Αλλά η προσωπική επιθυμία είναι λογική;

Και μέσα στο ίδιο ψηφοδέλτιο υπάρχουν νέοι άνθρωποι που θέλουν να αναδειχτούν, που θέλουν να γίνουν κάτι καλύτερο από «Δημοτικός Σύμβουλος», αλλά και στις άλλες δημοτικές παρατάξεις υπάρχουν νέοι άνθρωποι με διάθεση προσφοράς, με γνώσεις, με ιδέες που θέλουν να δοκιμαστούν…

Εδώ λοιπόν φαίνεται η δημοκρατική διάθεση κάποιων… Ή επιμένουν στο «Εγώ» τους και λένε θα είμαι για πάντα υποψήφιος δήμαρχος, ή αποσύρονται διακριτικά λέγοντας. Η κοινωνία της πόλης μου με τίμησε κάποιες φορές. Τώρα αποχωρώ αυτοβούλως, για να ανοίξω την πόρτα σε νέους ανθρώπους, για να έρθουν και αυτοί να προσπαθήσουν στο Δήμο μας…

Και οι δυο αυτές στάσεις ζωής εκτιμώνται από το κοινωνικό σύνολο…

Το οποίο έχει πολλούς τρόπους για να αντιδράσει…

Έτσι τον πρώην πετυχημένο δήμαρχο μπορούμε να τον δούμε Γενικό Γραμματέα Υπουργείου, βουλευτή, υπουργό, κλπ.

Ενώ ξέρουμε και άλλες περιπτώσεις που πρώην δήμαρχοι «μαυρίστηκαν» και εξαφανίστηκαν από την κοινή μας ζωή…

Επίλογος
Αυτές τις ψύχραιμες, νηφάλιες και απρόσωπες σκέψεις τις κάνει ένας άνθρωπος που ποτέ δεν ήταν υποψήφιος δήμαρχος στα νιάτα του.

Η πολιτική καριέρα  ΔΕΝ ήταν στις προσωπικές του επιλογές…

Αυτός πάντα θαύμαζε άλλους ανθρώπους όπως τον Αριστοτέλη, το Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Παστέρ , τον Φλέμινγκ, κλπ…

Επομένως ότι γράφει ΔΕΝ το κάνει γιατί κάτι προσωπικό κρύβεται στο βάθος του μυαλού του… Ιδίως τώρα που «πέρασε τα 70»…

Ο προβληματισμός γίνεται για να μπορέσουμε όλοι μαζί σαν κοινωνία, σαν πόλεις, να κάνουμε άριστες επιλογές…

Αρκετές φορές μετανιώσαμε τα τελευταία χρόνια με τις επιλογές μας στην κάλπη…

Ας μην ξανακάνουμε τα ίδια λάθη…

Επομένως για το θέμα θα επανέλθουμε…

 

Κυτίνος Ευάγγελος


---> Ενημέρωση PamePreveza.gr:

Διαβάστε περισσότερα άρθρα με βάση κατηγορία: Άρθρα
Βαθμολογήστε το!
Rate this article:
No rating
Άρθρα και Σχόλια αναγνωστών

Το PamePreveza.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους σχολιάζοντας τα άρθρα που δημοσιεύονται ή αποστέλλοντας για δημοσίευση δικά τους κείμενα - άρθρα. Αυτό δεν σημαίνει πως υιοθετούμε και τις απόψεις αυτές, μιας και εκφράζουν αποκλειστικά κάθε φορά τον κάθε αρθογράφο - σχολιαστή. Σχόλια: Παρακαλούμε τα σχόλια σας να μην είναι υβριστικά και να μην φέρουν συνδέσμους που να οδηγούν σε άλλες ιστοσελίδες. Το PamePreveza.gr, δημοσιεύει σχόλιο μετά από έλεγχο, μόνο και μόνο για να την τήρηση των όρων χρήσης. Σχόλια, υβριστικά, που θίγουν ή προσβάλλουν διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.