Η τρέλα του χθες και του σήμερα - Του Νίκου Χαντιώνα

Η τρέλα του χθες και του σήμερα - Του Νίκου Χαντιώνα
Άρθρα, 19 Φεβρουαρίου 2018 | 10:38
«Ανοίχτε τα τρελάδικα, να βγει ο κόσμος έξω, να δω αν είναι πιο τρελοί οι μέσα απ΄ τους έξω, την τρέλα των γνωστικών δεν γίνεται ν΄ αντέξω»
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ


«Ανοίχτε τα τρελάδικα, να βγει ο κόσμος έξω, να δω αν είναι πιο τρελοί οι μέσα απ΄ τους έξω, την τρέλα των γνωστικών δεν γίνεται ν΄ αντέξω» τραγουδούσε κάποτε, πριν πολύ καιρό η Ελένη Βιτάλη και τα πιάτα έσπαγαν το ένα μετά το άλλο… όσο περισσότερα πιάτααα, τόσο περισσότερη τρέλα… αλλά μέχρι εκεί, γιατί ο λόγος και η χειραψία είχαν αξία και η τιμή ονοματεπώνυμο.

Ακούγοντας το τραγούδι, πήρα ένα παλιό άλμπουμ των 80’s και  ξεφυλλίζοντάς το,  πρόσεξα, ότι ακόμη και σήμερα στις φωτογραφίες της εποχής,  συνεχίζουν να μ’ εντυπωσιάζουν οι μεγάλοι σκελετοί οράσεως που κάλυπταν το μισό πρόσωπο. Για να διαβάζουν καλύτερα θα μου έλεγε «ο κακός Λύκος» του παραμυθιού και θυμήθηκα το πάγιο ξεθωριασμένο αίτημα κάποιων φαντάρων : να διαβάζουν εφημερίδες στα στρατόπεδα.

«Ανοιξέ του του τρελού που δεν έχει που να πάει, που τρελά σ’ αναζητάει…» έλεγαν τα ηχεία του Η/Υ μου και στο άκουσμα του λαϊκού άσματος (μου σηκώνεται ακόμη η τρίχα κάγκελο), ακούω και τη φωνή του κολλητού μου να μου λέει χαμογελώντας δυνατά «Χαμήλωσέ το τρελέ… εεε τρελεεέ… που να ήξεραν τις τρέλες που κάναμε τότε…».  Έτσι γεννήθηκε η ιδέα του «τρελού» αυτού άρθρου που είναι αφιερωμένο σ’ όλες τις «τρελές και αδέσποτες» ψυχές, γιατί «παρόλη την αγάπη», «Κούλα μ’ ακούς?» να ξέρεις ότι είναι «πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος!!!» (1982 Ράδιο Καψούρα – Στάθης Ψάλτης).     

    Έπρεπε τότε να φύγουμε… και να «πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες»… «παλιόπαιδο»!!!! του απαντώ με αστραπιαία ετοιμότητα, παρά το γεγονός ότι ξαναζούσα νοερά εκείνη τη στιγμή, την εποχή της νεανικής μου τρέλας. Μιας τρέλας που άφησε εποχή… που την τραγούδησαν ο Στράτος, ο Πάριος, ο Κόκοτας, η Πόλυ Πάνου, ο Τόλης, η Λίτσα Διαμάντη και τόσοι άλλοι… γιατί ο κόσμος άρχιζε να κάνει λεφτά και όσο ξεπετιόντουσαν οι νεόπλουτοι, άλλο τόσο κυκλοφορούσαν οι τρελοί και οι ερωτευμένοι!!!

    Γιατί δυστυχώς τα λεφτά, η τρέλα και ο έρωτας κάνουν παρέα,  αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοϋποστηρίζονται.

Gooγκλάρετε και δείτε στο διαδίκτυο τη φωτογραφία ενός πλούσιου επώνυμου επιχειρηματία μαζί μ’ ένα μοντέλο να χαζεύουν έμπροσθεν της κατακόκκινης Ferrari, τον πύργο του Άιφελ στο Παρίσι… θα σας κάνει εντύπωση?  Μα φυσικά και ΟΧΙ. Φανταστείτε, (γιατί αποκλείεται να βρεθεί) τη φωτογραφία ενός άγνωστου ρακοσυλλέκτη μαζί μ’ ένα μοντέλο να θαυμάζουν την ομορφιά ενός ξεχειλισμένου κάδου απορριμμάτων!!! Θα σας έκανε εντύπωση? Μα φυσικά και ΝΑΙ… και  με αυτό το ΝΑΙ, αρχίζουν τα παρατράγουδα…

Στο χθες, όλοι δούλευαν το πρωί, ξεκουράζονταν το μεσημέρι και μετά ζούσαν μία δεύτερη τρελή ζωή, μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας… ακριβώς όπως το άκουσα να το λέει με θαυμασμό Γερμανός Συνταγματάρχης που ήρθε για λίγο στην Ελλάδα για εργασίες του ΝΑΤΟ και παρέμεινε δηλώνοντας παραίτηση, γιατί λάτρεψε τις 2 ζωές και εγκατέλειψε την καριέρα και τα επιπλέον χρήματα που θα κέρδιζε εάν συνέχιζε. Στο σήμερα, κάποιοι δουλεύουν όλη τη μέρα…  και όλοι  ψάχνουν ή βαρέθηκαν να ψάχνουν… για  να βρουν  την κρυμμένη 1 ζωή.    

Στο χθες, κάποιος πολύ γνωστός μου, την ημέρα του Αγ. Βαλεντίνου, έδωσε εντολή στο κοντινό ανθοπωλείο της γειτονιάς που έμεινε η αγάπη του, να τοποθετηθούν λουλούδια και ανθοστήλες σε κάθε σκαλοπάτι της 4όροφης οικοδομής, για να εκφράσει τον παράφορο και τρελό έρωτά του. Στο σήμερα, εάν βρεις ανθοπωλείο στη γειτονιά και σκεφτείς να κάνεις το ίδιο… δεν θα υπάρχουν τόσα λουλούδια!!! Να είναι καλά τα capital controls και οι περιορισμοί στη εσωτερική διακίνηση του χρήματος και των συναλλαγών με το εξωτερικό.

Στο χθες, υπήρχε το θάρρος και η τόλμη να δοκιμάσεις να κάνεις κάτι καλύτερο και πιο προσοδοφόρο για σένα και τους δικούς σου ανθρώπους, γιατί και την υποστήριξη είχες απ’ αυτούς, αλλά και την τρέλα για να κάνεις όνειρα και να το γλεντάς μετά, διότι έβλεπες να υλοποιείται το δικά σου όραμα. Στο σήμερα, υπάρχει η δειλία, το βόλεμα και η νάρκωση της ψυχής, που δεν τολμά να ονειρευτεί, γιατί σύντομα θα φορολογούνται και οι σκέψεις σαν τις πλαστικές σακούλες και αν το τολμήσει κάποιος, είμαι σίγουρος ότι θα του πουν : «συγνώμη κύριε, ποιος είστε?».

Στο χθες, οδηγούσες και χαιρετούσες με ανοικτή την παλάμη τον συνάδελφο που έκανε την «στραβή» και άμα λάχει έπαιζες και ξύλο για μία θέση παρκαρίσματος… «θα τον μαυρίσω στο ξύλο και θα του πλερώνω και το νοσοκομείο» ήταν η γνωστή μάγκικη ατάκα του τρελού που δεν χαμπάριαζε τα δικαστικά έξοδα και τις αποζημιώσεις. Στο σήμερα, η ανοικτή παλάμη τιμωρείται με πρόστιμο ως αντικοινωνική συμπεριφορά και για τόλμησε να σκεφτείς, όχι να σηκώσεις χέρι… ο άλλος θα ξαπλώσει με κρότο σφαδάζοντας στο έδαφος, για να διεκδικήσει μετά ουρανοξύστες αποζημιώσεων… για την ψυχική βλάβη που δεν έκανες.

Στο χθες, για να μάθεις κάτι έπρεπε σαν τρελός να το ψάξεις σε ράφια, να το αναζητήσεις σε βιβλιοθήκες, να το βρεις γραμμένο και να το διαβάσεις, έστω και αν ήταν μία είδηση της στιγμής. Στο σήμερα, ακόμη και αυτός ο «μέγιστος» που πουλούσε τηλεοπτικά βιβλία το έκοψε, γιατί οι αγράμματοι που βαριούνται να διαβάσουν, είναι τόσοι πολλοί, που δεν χρειάζεται πλέον να τους το υπενθυμίζεις συχνά.   

Στο χθες, για να ακούσεις ένα και μόνο τραγούδι, έπρεπε να το ψάξεις να το βρεις από τη συλλογή δίσκων, να το πιάσεις και να το βγάλεις από τη θήκη με τα χέρια σου, να το καθαρίσεις με το βουρτσάκι, να το αναζητήσεις στις χαρακιές του βινυλίου και να περιμένεις να πέσει μαλακά η βελόνα πάνω του για να παίξει (δεν είναι και μόνο η ανάγνωση μια τρέλα?). Στο σήμερα, δεν το βλέπεις το τραγούδι… το κατεβάζεις ή το ανεβάζεις στο κινητό σου - στον player και έληξε… χωρίς καλλιτεχνικά εξώφυλλα – φωτογραφίσεις και ονόματα στιχουργών, συνθετών …κ.λπ. (ποιος νοιάζεται γι’ αυτούς και την πνευματική τους δημιουργία), ένα stop-play και όλα είναι μια χαρά.

Μπορώ να το συνεχίσω… αλλά μετά θα μετατραπεί το κείμενο μου σε μία απλή απαρίθμηση αναμνήσεων του παρελθόντος που ευτυχώς έζησα… και δεν θα επιθυμούσα να ξαναζήσω, για να μην χαθεί αυτή η μοναδικότητα της πρώτης φοράς που ξυπνάει και την  τρέλα… μιας τρέλας που παραμένει ζωντανή παρά το πέρασμα του χρόνου, γιατί μία σαραντάρα ίσον με δύο(2) 20άρες και ένας 50χρονος είναι σαν πέντε(5) 10χρονα, που λέει και η σοφία του ακατοίκητου νου.

Μιας τρέλας που αγαπήθηκε απ’ όλους, που χιλιοτραγουδήθηκε όσο ποτέ… και που πιστεύω ότι έχει τις προϋποθέσεις να αναστηθεί, αρκεί όλοι μας να πάψουμε να μετράμε τη λογική με φόρους και ισολογισμούς, να πάψουμε να πιστεύουμε τους αποδεδειγμένα σε βάθος χρόνου αποτυχημένους πολιτικούς, να πάψουμε να κρίνουμε με βάση τα λόγια και τις υποσχέσεις, να πάψουμε να κρίνουμε με βάση το μυαλό αλλά με την καρδιά, γιατί το μυαλό φθονεί, λέει ψέματα, έχει παραισθήσεις… ενώ η καρδιά είναι διαχρονικά αληθινή και αυθεντική.  

«Στη δουλειά σου να είσαι σοβαρός και στη ζωή σου τρελός» είχε πει κάποτε ο Αριστοτέλης Ωνάσης και εγώ θα πρόσθετα «σαν τρελό φορτηγό» με «χιλιάδες αναμνήσεις φορτωμένο», γιατί μπορούμε να έχουμε και τις 2 ζωές και να πάμε «για τρέλες στις Σεϋχέλλες»… αντί να πάνε αυτοί στις Βρυξέλες!!! και όχι μόνο (Λονδίνα, Άλπεις, κ.λπ.).

Υ.Γ : Ως ελάχιστο φόρο τιμής στους ερμηνευτές και σεβασμού στους στιχουργούς των προαναφερθέντων τραγουδιών, θεώρησα απαραίτητο την καταγραφή αυτών, σαν ένα μουσικό περίπατο :
*Ελένη Βιτάλη «Ανοίχτε τα τρελάδικα» 1983, Στίχοι Παπαδόπουλος Βασίλης
* Σταμάτης Γονίδης «Ανοιξέ του του τρελού» 1989, Στίχοι Κόρδας Σωτήρης
*Νίκος Παπάζογλου «Τρελή κι αδέσποτη» 1978, Στίχοι Ρασούλης Μανώλης
*Πωλίνα «Πάω για τρέλες στις Σεϋχέλλες» 1988 Στίχοι Κώστας Χαριτοδιπλωμένος - Γιώργος Μίτσιγκας
*Στράτος Διονυσίου «Λέγε με παλιόπαιδο» 1988, Στίχοι Τάκης Μουσαφίρης
*Σακελλαρίου Ρίτα «Οι σαραντάρες» 1987, Στίχοι Γιάννης Καραλής
*Γιάννης Πάριος «Σαν τρελό φορτηγό» 1989, Στίχοι Γιάννης Πάριος
*Αντύπας «Πωλείται και το σπίτι μου» 1985, Στίχοι Θόδωρος Κολοκοτρώνης
*Κατερίνα Στανίση «Συγνώμη κύριε, ποιος είστε?» 1992, Στίχοι Νίκος Καρβέλας

 

Νίκος Χαντιώνας

 


---> Ενημέρωση PamePreveza.gr:

Διαβάστε περισσότερα άρθρα με βάση κατηγορία: Άρθρα
Βαθμολογήστε το!
Βαθμολογήστε το άρθρο:
5.0
Άρθρα και Σχόλια αναγνωστών

Το PamePreveza.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους σχολιάζοντας τα άρθρα που δημοσιεύονται ή αποστέλλοντας για δημοσίευση δικά τους κείμενα - άρθρα. Αυτό δεν σημαίνει πως υιοθετούμε και τις απόψεις αυτές, μιας και εκφράζουν αποκλειστικά κάθε φορά τον κάθε αρθογράφο - σχολιαστή. Σχόλια: Παρακαλούμε τα σχόλια σας να μην είναι υβριστικά και να μην φέρουν συνδέσμους που να οδηγούν σε άλλες ιστοσελίδες. Το PamePreveza.gr, δημοσιεύει σχόλιο μετά από έλεγχο, μόνο και μόνο για να την τήρηση των όρων χρήσης. Σχόλια, υβριστικά, που θίγουν ή προσβάλλουν διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ NEA

ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΕΣ